Op dit moment met Willow Voges Fernandes

Er kan in twee jaar veel gebeuren. Sinds we Willow voor het laatst spraken, is de Hamburgse local uitgegroeid tot pro voor GX1000, heeft hij zijn band met zijn hometown verder verdiept en bracht hij – op het moment van schrijven – zijn allereerste Vans signature colourway uit. Dat werd in Hamburg gevierd, samen met vrienden en familie die erbij waren om dit moment te markeren. Met een nieuwe video part in de maak en nog heel wat kilometers voor de boeg, spraken we Willow over shoes, hometown, vriendschap, cross-sport inspiratie en het vinden van de balans tussen vorm en functie, op en naast het board.
 

Waar ben je nu?

Ik ben in Hamburg, een beetje aan het bijkomen van een behoorlijk intens weekend rondom de release van mijn schoen.

Hoe zag dat release-weekend eruit?

Eigenlijk was het meer een hele week.

We begonnen op maandag, toen de Vans crew de stad in kwam. We hebben een paar dagen op straat gefilmd en dat was zoals altijd supergoed. Het is altijd speciaal om je vrienden in je eigen stad clips te zien maken.

Dat ging door tot vrijdag, toen het gewoon te warm werd om nog te filmen. Dus zijn we naar het meer gegaan, in de zon gehangen en de grill aangestoken. ’s Avonds hebben we gegeten met vrienden, familie en de Vans crew.

Zaterdag was eigenlijk hetzelfde ritme, tot we naar Lobby Skate Shop gingen voor de release van de schoen en een kleine expo met foto’s van Davey (DVL) en andere bijdragers. Ik was echt verrast door hoeveel mensen er kwamen.

Zondag was Go Skateboarding Day in het Rollschuhbahn, een van de belangrijkste pleinen van de stad. Vans had daar een nieuw obstakel geplaatst dat we samen hadden bedacht. Het was echt sick om te zien hoe zowel de locals als de crew erop los gingen. Iedereen was hyped en zei dat het precies was wat de spot nodig had. Dat betekende veel.

Een geslaagd weekend.

Shout-out naar Chris en de hele Vans crew die hier zoveel energie, tijd en liefde in hebben gestoken. Het is echt een eer en ik ben iedereen enorm dankbaar. Het voelde als een perfecte manier om dit project te vieren met iedereen die erbij betrokken is geweest.

Wat maakt Hamburg zo bijzonder?

Het is mijn hometown — ik ben hier geboren en opgegroeid.

Mijn vrienden, familie en crew zijn hier allemaal. Als ik terugkom van een trip voelt het altijd als een reset, een soort veilige plek. Dat waardeer ik met de jaren steeds meer.

Hamburg heeft ook gewoon een unieke energie. Het is een havenstad, een van de grootste van Europa, dus er is altijd beweging. Mensen komen en gaan constant, dat geeft de stad iets heel interessants.

In de zomer is het ongelooflijk: lange dagen, we zitten zo ver in het noorden van Duitsland, goed weer en eindeloos veel tijd om te skaten. In de winter is het juist donkerder, kouder en winderig, maar het heeft nog steeds die karakteristieke vibe waardoor je steeds terugkomt. Het is echt zo’n plek die onder je huid kruipt.

We spraken je een paar jaar geleden. Wat is er sindsdien veranderd?

Eerlijk? Alles en niets tegelijk.

Ik ben nog steeds in Hamburg en geniet nog steeds van de balans tussen reizen en thuiskomen. Persoonlijk is er wel wat veranderd, maar het belangrijkste is dat ik heb ingezien hoe belangrijk het is om een plek te hebben waar je altijd naar terug kunt keren.

Als je constant reist, beginnen steden en momenten in elkaar over te lopen. Dan wordt zo’n vaste basis nog belangrijker. Hamburg is dat voor mij echt — ik heb ook geen plannen om te verhuizen.

Over de huidige ontwikkelingen: je bent recent pro geworden voor GX1000. Hoe is dat gegaan?

Dat ging eigenlijk heel vanzelf. In die periode kreeg ik boards via een distributeur die ook Polar deed, maar dat hield op. Rond dezelfde tijd was GX in Europa — in Parijs en Stuttgart — en ze zochten iemand lokaal om mee op trip te gaan. Er zijn wat clips van mij doorgestuurd en toen vroegen ze of ik wilde aansluiten bij de crew.

Ik herinner me dat ik iedereen in Parijs ontmoette en echt zenuwachtig was, omdat ik al jaren GX-video’s keek. Plots stond ik te skaten met mensen waar ik al lang tegenop keek. Maar het klikte meteen. Sindsdien ben ik regelmatig met ze op pad geweest, heb ik tijd doorgebracht in San Francisco en ben ik echt close geworden met iedereen.

Het ging allemaal veel sneller dan ik had verwacht, dus het voelt nog steeds een beetje onwerkelijk om pro te zijn.

Het is echt een enorme eer. Meer kan ik er niet van maken.

Hoe hoorde je het nieuws?

Dat was in Athene, ongeveer een maand geleden, tijdens een trip waar zowel de GX-crew als Vans Europe samenkwamen. Twee crews die superbelangrijk zijn in mijn leven — vooral Vans, dat zijn echt mijn day-one skate trip mensen.

Als ik erop terugkijk, was dat de perfecte plek. Veel van mijn beste vrienden waren daar, en dat zijn precies de mensen die je om je heen wilt hebben op zo’n moment. Het voelde heel echt, een beetje surreal, en om dat met hen te delen maakte het extra bijzonder.

Over crews gesproken: vertel eens over Bug Crew.

Bug Crew is mijn lokale crew uit Hamburg. Moritz Ueberall filmt alles en we maken al jaren samen video’s. We begonnen met VX, gingen daarna naar HD en zijn eigenlijk nooit gestopt.

Iedereen is nu wat drukker en reist meer, maar het zijn nog steeds mijn beste vrienden.

Zo’n crew in je hometown is iets wat ik nooit als vanzelfsprekend zie. Waar skateboarding me ook brengt, dit zijn altijd de mensen waar ik naar terug wil en mee wil skaten.

Laten we het over de schoen hebben. Hoe is dat project ontstaan?

Dat project liep al een tijd, dus het moment dat het eindelijk uitkomt voelt best surrealistisch. Het is mijn eerste colourway, wat het al speciaal maakt, maar ik heb er ook een video part in gefilmd met die schoen.

Alles hangt met elkaar samen. Het is niet alleen een product release — het hoort bij een groter hoofdstuk in mijn skating en al het werk dat erachter zit. Het betekent veel voor me.

Hoe zag het designproces eruit?

Het Vans designteam zette de Old Skool met WaffleCup voor me neer en vroeg wat ik ermee wilde doen.

Ik kon de kleuren kiezen en persoonlijke details toevoegen. BUG Crew is vernoemd naar een hond, dus er zit een kleine illustratie op de insole. Ook is er een custom BUG-logo op de hiel, oorspronkelijk door vrienden gemaakt.

Die details waren belangrijk, omdat ik wilde dat de schoen echt verbonden voelt met waar ik vandaan kom en de mensen om me heen.

Ik heb altijd van zwarte leren schoenen gehouden — simpel en tijdloos. En ik vind het idee mooi dat een schoen met gebruik een andere kleur onthult. Dat is niet nieuw, maar wel iets dat ik altijd al heb willen skaten.

Het eindresultaat voelt precies als iets wat ik elke dag zou dragen.

Laten we het over tech hebben! Hoe presteert de WaffleCup?

Eerlijk gezegd was ik in het begin sceptisch. Ik heb altijd van de klassieke Vans gehouden zoals ze zijn, dus ik wist niet goed wat ik van de WaffleCup moest verwachten. Maar toen ik ermee ging skaten, was ik echt verrast.

De extra support in de hiel maakt een groot verschil. Je kunt zwaardere impact aan, de schoen blijft stabiel en hij breekt minder snel af — hij wordt niet zacht. Soms land je echt hard op je hiel door de zool heen, maar hier heb je gewoon veel meer support bij het landen.

Het voelt nog steeds als een Vans-schoen, maar met net dat beetje extra support waar je het nodig hebt.

Voor hoe ik nu skate is het eigenlijk perfect.

Form versus function: is er balans?

Zeker. Zonder WaffleCup kunnen Old Skools behoorlijk zwaar zijn voor je voeten. De WaffleCup geeft meer support en stabiliteit, zonder de silhouette te verliezen die ik zo waardeer.

Voor mij is dat precies waar esthetiek en performance samenkomen.

Ik wilde een schoen die er goed uitziet, goed voelt en goed presteert. Dit is waarschijnlijk het dichtst dat ik ooit bij die combinatie ben gekomen.

Welke Vans hebben je stijl gevormd toen je opgroeide?

De Half Cab was jarenlang een favoriet. Daarvoor waren het altijd Slip-Ons — vooral de checkerboard.

Ik ging vroeger met mijn vader naar de winkel en wilde elke keer die checkerboard Slip-Ons. Zelfs voordat ik iets met Vans via skateboarding had, waren dat de schoenen waar ik steeds op uitkwam.

Toen mijn stijl veranderde, veranderden mijn schoenen mee. In de tijd van hele baggy broeken waren de Half Cabs perfect. Later, toen alles wat slanker werd, kwam ik weer uit bij meer cleane silhouetten. Daarom voelde de Old Skool ook zo logisch voor dit project.

Je surft en snowboard ook. Heeft dat invloed op je skating?

Zeker. Ik ben eigenlijk begonnen met snowboarden, nog voordat ik ging skaten.

Mijn vader nam me vroeger elk jaar mee de sneeuw in. Dat heeft me veel vertrouwen gegeven met snelheid.

Veel van wat ik leuk vind aan skaten komt daar vandaan: hard afdalen, snelheid maken, powerslides — dat gevoel is overal hetzelfde.

Of het nu snowboard, skateboard of surfboard is, het draait allemaal om snelheid, flow en lezen wat er voor je ligt. Het zijn verschillende sporten, maar de feeling is heel vergelijkbaar — dezelfde mindset.

Is er iemand buiten skateboarding die je daarin inspireert?

Arthur Longo is er daar echt één van. Zijn manier van snowboarden is prachtig: alles lijkt moeiteloos, maar je ziet hoeveel controle erachter zit.

En in het surfen Mason Ho — ik hou van hoe creatief hij golven benadert. Hij ziet dingen anders en vindt lijnen die anderen niet zien.

Je kunt niet alles één op één overnemen uit snowboarden of surfen, maar je kunt wel leren van hoe mensen naar hun sport kijken. Daar let ik altijd op.

En nu? Wat is de focus?

Filmen. We gaan naar Helsinki rond Hel’Ride, maar het belangrijkste is footage schieten voor een nieuwe video part.

Dat is nu wat me het meest motiveert. Iets maken waar ik over jaren nog trots op ben en hopelijk iets dat mensen echt graag kijken. Dat is altijd het doel.

Laatste woorden?

Ga skaten en geniet van de zon.