Kilian Roth

In de wereld van het moderne straat-BMX, waar lawaai vaak de nuances overschaduwt, is Kilian Roth een uitzondering. Hij schreeuwt niet om aandacht. Hij is niet uit op drama. Hij rijdt gewoon — met een soort opzettelijke, architecturale precisie die zijn mederijders plotseling doet stoppen en vertwijfeld mompelen, “Wacht… wat deed hij daar nou net?”. Kilian Roth komt uit een klein stadje in Zuid-Duitsland en groeide dan ook ver weg op van de glitter en glamour van de actiesporthoofdsteden, maar die afstand heeft zijn motivatie juist alleen maar vergroot. Net als veel andere rijders die uit rustige plaatsen komen, leerde hij al vroeg schaarste om te zetten in creativiteit.  Tegen de tijd dat hij doorbrak in de Europese streetriding-scene, had hij al iets ontwikkeld waar elke serieuze rijder naar smacht, maar dat maar weinigen hebben: stijl.

Hij heeft niet alleen een reputatie opgebouwd als rijder, maar ook als vakman op het gebied van straat-BMX — iemand die rails, richels, gaps en stedelijke geometrie niet als obstakels gebruikt, maar als canvas voor zijn unieke combinatie van technische precisie en soepele flow. In een tijd waarin virale populariteit vaak belangrijker is dan vakmanschap en precisie, fungeert Kilian Roth als een kompas dat BMX de weg wijst naar authenticiteit, creativiteit en de zeer persoonlijke kunst om een stad niet te zien zoals ze is, maar zoals ze zou kunnen zijn.

Voor wie je nog niet kent, kun je je even voorstellen?

Mijn naam is Kilian Roth, ik ben 29 jaar oud, ik woon in Ravensburg in Zuid-Duitsland. Dat ben ik!

Vertel ons wat meer over je BMX-traject tot nu toe.

Toen ik klein was, was mijn oudere broer helemaal gek op skateboarden. Ik ging altijd met hem mee naar het plaatselijke skatepark en waagde zelf ook een poging, maar eerlijk gezegd was ik er echt heel slecht in. Ik kon er niks van. Tegelijkertijd raakte ik gefascineerd door een paar jongens die daar BMX reden, dus op een dag ging ik naar huis, vertelde dit aan mijn ouders en op mijn elfde verjaardag kreeg ik een BMX-fiets. In het begin reed ik vooral in het park, maar na verloop van tijd ben ik meer naar straatrijden overgestapt.

Het was denk ik rond 2011 dat een goede vriend uit mijn geboortestad iemand kende die toen foto's maakte voor tijdschriften. Hij zei tegen hem: “Hé, er is een jonge gast bij mij in de stad – misschien is het leuk om wat foto's met hem te maken.” Dus op een dag zijn we allemaal naar Stuttgart gereden om foto's te maken – alles verliep supergoed en een van de foto's werd uiteindelijk een dubbele pagina in het blad Freedombmx. Dat was behoorlijk onwerkelijk voor mij als vijftienjarige. En daarmee is het eigenlijk allemaal begonnen. En het is helemaal gek om te bedenken dat ik een shirt droeg met een enorm CULT-logo erop, en dat ik een paar jaar later voor datzelfde bedrijf ging rijden – en dat nog steeds doe. Waanzinnig hoe kleine momenten je hele leven kunnen veranderen.

Om eerlijk te zijn is het allemaal een soort surrealistische roes geweest. Ik heb geluk dat ik dit leven mag leven.

Een gemiddelde dag in jouw stad?

Het heeft even geduurd voordat ik voor mezelf leerde zorgen, maar door de jaren heen ben ik daar steeds meer aandacht aan gaan besteden – ik ben de jongste niet meer. Ik wordt graag vroeg wakker, doe wat stretchoefeningen en ga daarna hardlopen in het bos. Dan kom ik thuis voor een goed ontbijt, porridge met gezond fruit en noten is het belangrijkste... Daarna ligt het eraan of het een werkdag is of niet, dus of ik een paar uur werk of wat willekeurige klusjes doe. Na de lunch ga ik een paar uur skaten, op straat of in het skatepark hier in de buurt, of ik stap in de auto om nieuwe plekken te gaan verkennen. In het weekend filmen we missies en gaan we wat verder weg.

Beschrijf je lokale scene.

Die is vrij klein, in vergelijking met steden als Berlijn of Keulen bijvoorbeeld, maar voor een stad van onze omvang is het best een goede scene, die elk jaar beter wordt – er zijn altijd nieuwe mensen te zien in het park, wat leuk is om te zien, want dat betekent meer mensen die gemotiveerd zijn om te rijden.

Waar skate je thuis graag?

Zowel op straat als in het park, zou ik zeggen, maar mensen die mij kennen weten dat er één specifieke rail is waar ik graag op rijd – het is een perfecte vlakke rail, ongeveer twaalf meter lang, licht gebogen en in een rustige buurt. Het is precies de perfecte plek om nieuwe dingen te proberen of gewoon even helemaal tot rust te komen en een paar uur lang helemaal in je eigen wereld te duiken. Het is nooit een slechte dag om daar te rijden.
 

En favoriete plekken buiten Duitsland of op trips?

Ik woon heel dicht bij Zwitserland en de laatste tijd maken we daar vaak weekendtripjes naartoe. Door de architectuur en het ruwe beton zijn dit geweldige spots. Zelfs in kleine dorpjes in de middle of nowhere kun je perfecte set-ups vinden – Zwitserland staat zeker hoog op mijn lijstje. Londen is ook geweldig, ik ben er al een paar keer geweest om te filmen – het is altijd leuk en het aantal goede spots daar is onwerkelijk.

Nog favoriete reisjes?

Japan, een speciale dank aan Bruno voor zijn uitnodiging. We zijn er een paar jaar geleden geweest en ik grijp elke kans aan om er opnieuw naartoe te gaan.

Waar heb je recentelijk aan gewerkt?

De meeste grote videoprojecten waaraan ik de afgelopen jaren heb gewerkt, zijn net uitgebracht. Tussen een paar trip-edits en een frame-promo voor Cult door, lag mijn focus vooral op de ‘QUANTUM’-part. En zoals ze zeggen: zodra de ene video klaar is, begint de volgende. Dus ik heb mezelf bezig gehouden en zoveel mogelijk gefilmd voor wat er ook maar komen gaat.

Wat zijn de projecten waar je de laatste jaren aan hebt gewerkt en waar je het meest trots op bent?

Waar ik waarschijnlijk het meest trots op ben, is de ‘QUANTUM’-video. We hebben er veel werk, tijd en moeite in gestoken en ik ben superblij met het resultaat. Nogmaals hartelijk dank aan Rich Forne voor alle tijd en moeite die hij in dit project heeft gestoken – zonder hem was dit nooit mogelijk geweest. Toen we begonnen met filmen, hadden we geen idee waar we uit zouden komen. Er zat geen bedrijf achter, wat enerzijds prettig was omdat er geen deadlines en zo waren, maar anderzijds maakte het het organiseren van trips een stuk moeilijker. Rich maakte het voor mij mogelijk om als fotograaf mee te gaan op een paar trips voor andere merken, waardoor ik de kans kreeg om een aantal clips met hem te filmen. Alles voelde meer als een zelf gefinancierd project. Ik ben dus nog blijer dat het zijn plekje heeft gevonden en uiteindelijk via Vans is uitgebracht. Mijn dank aan Alex Valentino die dit mogelijk heeft gemaakt.

Een ander project dat ik zeker niet wil vergeten, is de Endless – ZONES-video! Ik ben zo stoked om daar deel van uit te mogen maken. Om samen met al deze fantastische rijders te mogen rijden, voelt onwerkelijk! Grote dank aan Eisa & Tonash hiervoor!

Zijn er specifieke crews waar je mee rijdt?

Ik heb niet echt een specifieke crew, maar ik ga graag op trips met een van mijn vrienden, Marius, omdat we een vergelijkbare rijstijl hebben, zou ik zeggen. En hij is er altijd voor in om nieuwe spots te verkennen. Hij staat met zijn linkervoet naar voren en ik met mijn rechtervoet naar voren, dus dat is een goede combinatie, omdat hij bepaalde spots de voorkeur geeft en ik weer andere. Het is goed om op trips te gaan met hem en mijn eigen grenzen op te zoeken.

Hoe belangrijk is voor jou de relatie tussen de rijder en de filmer, zoals tussen jou en Rich?

Rich heeft zo'n geweldige visie, hij is makkelijk om mee samen te werken en weet precies hoe hij het er goed uit kan laten zien. En hij is snel, hij is altijd klaar. Dat maakt een enorm verschil voor de rijder, vind ik. Voor mij is het alles.

Je rijstijl is de laatste tijd meer naar grote setups verschoven. Wanneer en waarom heeft die verandering plaatsgevonden?

Eerlijk gezegd weet ik niet precies hoe dat is gebeurd... Een paar jaar geleden reed ik wat technischer dan nu, vooral tijdens het filmen voor een videopart. Volgens mij is dit gewoon mijn manier van me ontwikkelen.

Je staat bekend om je spotselectie, hoe pak je dat aan?

Voor mij gaat het meer om het vinden van de perfecte plek dan om het uitvoeren van de perfecte trick op een spot. De spot bepaalt voor mij de trick.

Wat vind je van de BMX-scene in Duitsland?

De Duitse scene voelt momenteel erg sterk aan, er worden elk jaar talloze evenementen georganiseerd. Soms voelt het groter dan ooit. Er duiken overal veel getalenteerde nieuwkomers en crews op, dat is echt sick.

Wat en wie inspireert je in BMX?

Het rijden zelf. Ik waardeer de creativiteit en de vrijheid om jezelf te uiten in BMX enorm. Er zijn er te veel om op te noemen, iedereen heeft zijn eigen unieke stijl – iedereen die zijn grenzen verlegt en zijn eigen stijl heeft, respecteer ik en inspireert mij.

En buiten het rijden? Waar loop je warm voor? Wat zijn jouw interesses?

Ik ben dicht bij de Alpen opgegroeid en woon nog steeds in die regio, dus ik ben altijd al erg geïnteresseerd geweest in bergsporten en -activiteiten. Ik ben groot fan van snowboarden, vooral street snowboarden, en het is echt indrukwekkend om hun spots te zien. De set-ups zijn ongelooflijk en ik vind dat het veel raakvlakken heeft met BMX – het motiveert me om te gaan rijden. Benny Urban is een naam waar ik vroeger erg tegen opkeek. Ik heb hem vorige week ontmoet tijdens een trip naar Innsbruck – dat was echt tof.

Daarnaast ben ik de afgelopen jaren erg geïnteresseerd geraakt in fotografie. Ik had zelfs het geluk om mee te mogen op een paar trips om te fotograferen, zoals de Vans Unfiltered-trip naar Zuid-Afrika of een paar Europese trips voor “FREAK”, maar ik zie het nog steeds meer als een hobby. Ik vind het ook een mooie aanvulling op rijden en iets dat er heel goed bij past. Af en toe gebruik ik analoge camera's, maar meestal fotografeer ik digitaal. Ik geniet er altijd van om sterke ridingfoto’s of magazines te zien.

Favoriete Vans-schoen om in te rijden?

100% de Slip-Ons. Altijd. Zwart met witte zool.

Heb je nog iets aan te vullen? Een boodschap voor het internet? Een boodschap voor je vroegere ik?

Bedankt aan mijn familie, vrienden en sponsors. Blijf altijd trouw aan jezelf, ga voor wat je echt wilt en laat niemand je wijsmaken dat het onmogelijk is. Alles is mogelijk.