Doobie.

Steek ’m aan! Ter ere van @doobieornodoobie’s versie van de Old Skool-release, besloten we Doobie even te bellen om te praten over de Village GOAT, Finland, bunkers en meer… FIRINGTON BOYSKIS.

Doobie, bij niemand bekend als Victor Pelegrin, behalve bij de Franse regering.

Doobie is een onbetwiste pijler – niet alleen van het Vans-team, maar van de hele Europese skatecultuur.

Doobie is larger-than-life in elke zin van het woord: van zijn ongelooflijke haar tot zijn lach, en hij is echt het leven en de ziel van elk feestje, ongeacht de situatie. Doobie belichaamt de pure essentie van een core skater: hij valt, vecht, haalt clips – en doet het opnieuw. En opnieuw. En opnieuw. Dus, met de release van Doobie’s versie van de Old Skool, dachten we dat er geen beter moment was om Doobie even te bellen om te praten over de Village GOAT, Finland, bunkers, wiet scoren in China en nog veel meer… Steek ’m aan!

Voor wie je nog niet kent, kun je een kleine introductie over jezelf geven?

Mijn naam is Victor Pellegrin, iedereen noemt me Doobie en ik ben 32. Ik kom uit Livron-sur-Drôme, een klein dorp dat ongeveer een uur ten zuiden van Lyon ligt. Prachtige plek maar er is niet zoveel te doen. Ik ben al 22 jaar skater. Op het moment woon ik in Helsinki.

Vertel ons eens wat meer over je skatetraject.

Het zijn 22 stevige jaren geweest! Ik ben al 15 jaar bij Vans en heb de wereld rondgereist met skateboarden en het is fantastisch. Ik ben drie jaar geleden profskater geworden voor Antihero en dat is een godsgeschenk. Ik begon met skaten door mijn broer. Mijn broer is een poser en hij wilde echt skater worden, maar had er niet echt de vaardigheden voor, of de levensstijl. Hij ging het dorp rond op zijn skateboard, maar hij zat er hoofdzakelijk op. Op een dag nam hij een vriend mee en ik zag hem een ollie maken over een colafles. Ik was verbijsterd - zo van “wat krijgen we nou?”

Elke donderdag was er markt in ons dorp en ik vroeg mijn vader altijd me mee te nemen, want er was een man, Jean Charles - J.C. - en hij was de GOAT van het dorp en skatete daar elke marktdag. Ik wilde erheen om hem te observeren. Destijds was er in ons dorp al een grote skatescene, alle Franse tijdschriften schreven erover. het was bizar. Ik vertrok toen ik 16 was en ging naar Nimes, begon elke dag te skaten - en toen is het voor mij allemaal begonnen. Daarna ging ik naar Lyon en begon op een goed niveau te komen. Ik kwam in een scene terecht, of beter gezegd “the scene” van skateboarden in een grote stad. Het was vuur, samen met de grotere namen de Hotel de Ville te skaten.

Vertel eens wat meer over je verhuizing naar Helsinki...

Ik heb hetzelfde verhaal als alle skateboarders die er niet vandaan komen… Ik was op een trip een paar jaar terug en ik ontmoette een fantastisch, mooi, lief meisje, die nu nog steeds mijn vriendin is. Ik hou van deze stad, van de mentaliteit, Eniz woont hier en is een geweldige vriend voor me al heel lang, dus ik heb hier een goede crew - een goed gevoel.

Hoe is de lokale scene in Helsinki?

Die is echt goed. Ze zijn super open en het is krankzinnig hoe goed ze zijn in skateboarden, ze zijn allemaal zo getalenteerd. Ze zijn simpel, ze rommelen niet maar wat aan - ze komen direct ter zake. Het is een enorme scene, er zijn zoveel skateboarders, niet te geloven. De winters zijn zwaar, dit is misschien wel het slechtste land ter wereld om een profskateboarder te zijn. Maar het is ok, er is geen licht, het is -20 buiten - ik heb dat nooit ervaren. Ik ga elke dag naar het indoor skatepark, het is een schuilkelder 100 meter onder de grond. We skaten de hele dag, je mag er niet roken - wat vervelend is - het is net als een echte sporttraining.

Om niet alleen in een hokje te worden gestopt als skater, hou je ook van surfen en snowboarden. Vind je dat deze drie culturen de afgelopen jaren meer op elkaar zijn afgestemd?

Ik vind het heerlijk. Ze liggen veel dichter naast elkaar dan vroeger. Vroeger haatten ze elkaar, skateboarders waren de hobo's, snowboarders waren ok, maar surfers konden niet opschieten met skaters. Tegenwoordig lijkt mij dat er bij surfen zoveel bewegingen uit het skateboarden komen, ze kijken veel naar skatefilms en er is veel respect. Dit geldt voor beide, er zijn nu skaters die bewegingen van het surfen overnemen - we kunnen goed met elkaar overweg. De punkscene in het surfen is terug na een kleine pauze, wat een goede scene is, ik ben voor. Snowboarders daar hebben we altijd goed mee op kunnen schieten, met voelen we ons als skaters het meest verbonden. Hun mentaliteit lijkt meer op die van skaters want ze feesten veel, rijden veel en gaan uit hun dak…

Wie zijn je favoriete mensen om mee te surfen of te snowboarden?

Ik hou van snowboarden met mijn vriend Mehdi Soltane, hij is de beste, en ook met Lenny Oliver. Ik heb ook een goede crew in Helsinki waar ik ook mee rijd en de broertjes Declerc uit België, zij rijden heel goed en leerden me elke trick die ik ken. Bij surfen is mijn favoriet aller tijden Willy Aliotti, hij is ook mijn brother. Ik hou zoveel van die vent.

Vertel eens wat meer over je passie voor vissen.

Ik hou zo van vissen, daar heb je geen idee van. Ik hou er net zoveel van als van skaten, het vult elkaar aan. Skaten kan zo intens zijn, je moet daarna even chillen. Vissen geeft mij die chilltijd, maar het kan ook de allermoeilijkste tijd voor mij zijn. Met vissen kun je urenlang werpen en hengelen zonder ook maar één keer beet te krijgen, echt verschrikkelijk. Je wordt er gek van, totdat je eindelijk beet hebt, en dan valt ie van de haak af. Er komt veel frustratie bij kijken, maar ook vreugde - net als skateboarden. Het is een mentaal spel met zoveel ups en downs.

Ik ben er zes jaar geleden pas mee begonnen, dus best recent. Ik had al eerder gevist met vrienden maar het had me eerder nooit echt gegrepen. Op een bepaald moment feestte ik teveel en moest even op adem komen, ik had rust nodig, dus ging ik weer eens vissen en ik was meteen verkocht. Ik denk er iedere dag aan. Ik kijk naar video's over vissen. Het vreet aan me.

Laten we het hebben over je nieuwe schoen!

Zo stoked, zo f*cking stoked. Ik ben superstoked. Ik vertegenwoordig ze al een paar maanden en ik ben er helemaal hyped over. Hoe ze aanvoelen, hoe ze zitten, de stiksels, het nubuck, de materialen zijn ontzettend fijn - zachter dan de normale Old Skook, het opbergvakje op de tong maakt wat meer wattering en dat zorgt voor extra comfort. Ik ben verliefd!

En de campagneshoot….

Wow. Ik ga er niet over liegen, het was WAANZINNIG. Ik hou normaal gesproken niet van dat soort dingen, maar ik begon zonder enige verwachting. Het was als een volledige filmproductie, ik was behoorlijk nerveus, maar had er de grootste lol in. Dit was een enorme opdracht, lange dagen filmen en lange nachten feesten, maar ik ben hyped over de resultaten. De crew was fantastisch, Engelse gasten… het was zo leuk met elkaar. Toen we klaar waren, hebben we ons kapot gefeest. Die Blokes jongens zijn geweldig. Als je een kans krijgt hun films te zien, Blokes en Blokes 2 - dan moet je echt kijken.

Je lijfspreuk is 'fire it up', maar waardoor gaat het vuur van de Doobie Master zelf branden?

Levenservaringen. Mensen. Ik reis graag en bekijk de scenes, verschillende culturen beleven. Ik heb trek in het leven. Ik hou er niet van mensen te volgen enzo, ik stippel graag mijn eigen bestaan uit. Ik hou van simpele dingen, tijd doorbrengen met mijn meisje, de wereld voorbij zien trekken. Er is tijd voor alles.

Heb je nog iets aan te vullen? Een boodschap voor het internet? Een boodschap voor je vroegere ik?

FIRINGTON BOYSKIS. En altijd tegen je vrienden zeggen dat je van ze houdt.